REVIEW Halo: Campaign Evolved – Welkom thuis, Chief

Getest op: PlayStation 5

We gaan eerlijk zijn. Toen Microsoft aankondigde dat Halo naar PlayStation zou komen, voelde dat als een parallel universum. Master Chief op een DualSense? Dat klonk tot voor kort net zo absurd als Mario in een Call of Duty. Maar hier zijn we dan, in 2026, en Halo: Campaign Evolved is een feit. Halo Studios pakte het origineel uit 2001 vast, bouwde het volledig opnieuw op in Unreal Engine 5, en het resultaat is een remake die wij grotendeels met open armen ontvangen. Al zitten er een paar deuken in dat Spartan-harnas.

Vijfentwintig jaar later

Het verhaal ken je, of zou je moeten kennen. Master Chief, de Spartan met het charisma van een koelkast, maar de slagkracht van een klein leger, crasht op een mysterieuze ringwereld en moet samen met AI-sidekick Cortana de buitenaardse Covenant op afstand houden. In 2001 was dat een revelatie. Bungie had iets gebouwd wat op consoles simpelweg nog niet bestond, een first-person shooter die niet aanvoelde als een compromis ten opzichte van pc. Campaign Evolved probeert dat gevoel opnieuw op te roepen, maar dan met de techniek van nu.

En dat lukt voor het grootste deel behoorlijk goed. De eerste stappen op de Halo-ring, ooit een wazige groene vlek, zijn nu een adembenemend uitzicht met gedetailleerde vegetatie, dynamisch licht en een horizon die je even doet stilstaan. De besneeuwde gangen van Assault on the Control Room krijgen ijspegels aan de Forerunner-plafonds, en The Silent Cartographer oogt alsof je er daadwerkelijk vakantie zou willen nemen, ware het niet dat er Grunts op je schieten.

Combat, evolved (voor echt dit keer)

Waar de Anniversary-editie uit 2011 in essentie een verflaag over het origineel was, gaat Campaign Evolved een stuk verder. Halo Studios moderniseerde de gameplay zonder de basis uit het oog te verliezen. Je kunt nu sprinten, over richels klimmen en met alle wapens door de sights kijken. Wapens uit latere Halo-games duiken op: denk aan het Energy Sword, de SMG en de Needle Rifle, en die voegen net genoeg variatie toe om bekende encounters fris te laten aanvoelen.

Dat Energy Sword verdient een speciale vermelding. Wij waren het eerlijk gezegd vergeten dat je dat ding pas kon vastpakken vanaf Halo 2, en het voelt hier zo natuurlijk dat het lijkt alsof het er altijd al was. Wraiths kan je nu kapen in beweging, precies zoals dat in de sequels werkte, en de toevoeging van een Cloak en Overshield als pickup geeft je net wat meer tactische opties in het heetst van de strijd.

De Flood leeft nog

Halverwege de campaign duikt de Flood op, en dat is nog steeds een van de meest memorabele plottwists in de shootergeschiedenis. Halo Studios heeft de parasieten flink opgewaardeerd. Sommige Flood-vormen dragen nu schilden, anderen zwaaien met Energy Swords, en er zijn exemplaren die een rocket launcher op je afschieten van puntblank. Bijzonder vervelend, maar op een goede manier. Daardoor blijven zelfs bekende levels spannend.

De beruchte Library, ooit berucht als het meest repetitieve level in de franchise, kreeg een grondige hertekening met nieuwe kamers, andere encounters en zelfs lichte puzzels. Het is nog steeds niet ons favoriete level, maar het is een wereld van verschil met het origineel. Daarnaast voegde Halo Studios de Flood Tank toe uit latere games, een massieve vleesbal die een absurde hoeveelheid munitie vergt. Die kom je bijna altijd in duo’s tegen, alsof de Hunters niet vervelend genoeg waren.

Drie bonusmissies, wisselend resultaat

Naast de tien originele missies bevat Campaign Evolved drie gloednieuwe prequel-levels. Daarin trek je samen met Sgt. Johnson een Covenant-schip binnen, een jaar vóór de gebeurtenissen van de hoofdcampaign. De setting is visueel indrukwekkend, van een ceremonieel Covenant-vaartuig tot een buitenaards landschap, en er zitten wapens en vijanden in die je niet in de reguliere campaign vindt.

Maar heel eerlijk? De missies zelf zijn niet geweldig. Ze vervallen te vaak in langgerekte arena’s waar je golf na golf vijanden moet neerleggen, en een nieuw vijandtype is eerder frustrerend dan interessant door z’n absurde hoeveelheid health. Je staat ook opvallend vaak te wachten terwijl Johnson een terminal bedient. Leuk als extraatje, maar essentieel zijn ze niet. De finale van de prequel probeert de magie van de legendarische Warthog-race uit de hoofdcampaign na te bootsen, maar haalt die lat niet.

Klinkt en voelt als Halo

Als er één ding is waar deze remake haast foutloos in slaagt, dan is het de sfeer. De soundtrack, geremasterd maar trouw aan het origineel, klinkt grandioos. Het Assault Rifle ratelt nog steeds als muziek in je oren. Plasma-granaten sissen, frags tinkelen, en dat beroemde Halo-koorthema op het hoofdmenu bezorgt je nog altijd kippenvel. Halo Studios heeft de audio volledig opnieuw opgebouwd, en het resultaat is sensationeel.

De gunplay voelt stevig en bevredigend. Elk wapen heeft gewicht en karakter, van de betrouwbare pistol tot de chaotische Needler. Wij merkten dat de Destiny-invloed hier en daar voelbaar is in het visuele ontwerp en het gevoel van de wapens, en dat is geen slechte zaak. Bungie legde destijds de fundamenten voor een van de beste combat sandboxes in het genre, en die basis houdt 25 jaar later nog steeds stand.

Technische hobbels

Hier knelt het. Op de PS5 liep Campaign Evolved niet altijd even soepel. In drukke gevechtsscènes, vooral in de hangars van Covenant-schepen en in levels met veel Flood, merkten we zichtbare framedrops. De performance mode mikt op 60fps, maar haalt die niet consistent. Op de PS5 Pro schijnt het beter te gaan, maar op een standaard PS5 is het verschil merkbaar.

Daarnaast vereist de game een Microsoft-account en een Xbox Gamertag, ook op PlayStation. Dat koppelingsproces verliep niet bij iedereen vlot en je kan de game niet offline spelen. Voor een campaign-only-titel is dat een vreemde keuze.

De prijs van nostalgie

Campaign Evolved kost zo’n 50 euro voor de standaardeditie en biedt tien originele missies plus drie bonuslevels. Op Normal heb je daar zo’n 6 tot 10 uur speelplezier mee, afhankelijk van je ervaring. De game zit overigens ook in de Xbox Game Pass, wat de waardepropositie voor abonnees een stuk aantrekkelijker maakt. De Campaign Remix, waarbij skulls, vijandplaatsingen en regels door elkaar husselen, voegt wel degelijk herspeelwaarde toe. Er zijn 42 skulls te vinden, waaronder eentje die het spel in third person zet, en de LASO-uitdaging (Legendary All Skulls On) is er voor wie een straf masochisme apprecieert.

Wat er niet is, en dat is een serieuze afwezige: multiplayer. Geen PvP, geen matchmaking. Je kan de campaign wel met maximaal drie vrienden in online co-op spelen, met crossplay, en lokale split-screen voor twee spelers blijft behouden. Maar voor een franchise die mede groot werd door z’n multiplayer, is die afwezigheid een stevige domper.