Sony verdedigt zich in rechtzaak over digitaal eigendom op PlayStation

Sony diende op 21 augustus een verweer in bij een federale rechtbank in Californië en stelt daarin dat redelijke consumenten best weten dat ze bij een digitale aankoop op de PlayStation Store een licentie krijgen, geen permanent bezit. De zaak draait om een class action die in juni werd aangespannen door vier Californische PlayStation-klanten. Sony vraagt de rechter bovendien om alles naar private arbitrage te verwijzen, nog voor er überhaupt over eigendom wordt geoordeeld.

Het verweer legt uit dat Sony verwijst naar sectie acht van de achttien secties tellende PlayStation Terms of Service, waarin staat dat klanten het aangeschafte product niet bezitten. De aparte Software Product License Agreement gaat nog verder en stelt expliciet dat software wordt gelicentieerd, niet verkocht.

Beide documenten zijn via kleine letters in het winkelmandje gelinkt, en dat is volgens Sony voldoende om te voldoen aan de Californische wet AB 2426, die sinds januari 2025 het gebruik van woorden als “buy” en “purchase” beperkt zonder heldere uitleg. Wie het verschil tussen digitale toegang en echt bezit nog niet scherp had, kan bij Kojima’s eerdere waarschuwing terecht.

Opvallend detail in Sony’s verdediging. Eiser Jason Mendoza kocht Resident Evil Requiem op 14 februari, waarna eiser Edward Heycock dezelfde game slechts 11 dagen later kocht voor zo’n 65 euro. Volgens Sony bewijst die volgorde net dat niemand redelijkerwijs kon verwachten exclusief eigenaar te zijn, want anders had die tweede aankoop nooit kunnen plaatsvinden. De eisers zien dat anders. Zij stellen dat de knoppen “Buy Now” en “Confirm Purchase” wel degelijk volledige eigendom suggereren, terwijl wat je effectief krijgt een herroepbare licentie is.

Wordt het arbitrageverzoek ingewilligd, dan verdwijnt de zaak grotendeels uit de openbare rechtszaal en valt ze uiteen in aparte, private procedures. De rechter had bij publicatie nog geen uitspraak gedaan, dus zowel de arbitragevraag als de bredere toepassing van AB 2426 blijft voorlopig in het ongewisse.

De uitkomst kan gevolgen hebben voor hoe andere digitale winkels hun koopknoppen en voorwaarden formuleren. En met Sony’s aangekondigde afscheid van fysieke schijven in 2028 wordt die vraag alleen maar dringender. Is een linkje naar achttien secties kleine lettertjes genoeg om je te waarschuwen dat je niets echt bezit, of hoort dat gewoon prominent bij de koopknop te staan?