In 2023 kregen we met RoboCop: Rogue City al een geslaagde nostalgietrip. Geïnspireerd op de scifi-klassieker van Paul Verhoeven mocht je als half mens, half robotagent de straten van Detroit schoonvegen. Doet deze standalone uitbreiding Unfinished Business hetzelfde kunstje nog eens over?

Rogue City – Part 1.5

RoboCop: Rogue City was niet de meest vernieuwende game, maar imiteerde de toon en stijl van de films zo goed dat de rest er niet toe deed. Een vermakelijke shooter die qua throwback naar onze jeugd kon tellen.

Deze Unfinished Business borduurt lustig verder op dat elan: het verhaal speelt zich dit keer af in OmniTower, een soort megalomaan flatgebouw gebouwd door kwaadaardige megacorporatie OCP. Acteur Peter Weller herneemt zijn rol van Alex Murphy en – zonder te veel te spoilen – je krijgt ook een aantal scènes te zien en spelen van voor hij aan flarden werd geschoten.

Binnen de krijtlijntjes

Speelde je Rogue City al? Dan weet je exact wat je hier mag verwachten. Of misschien toch niet helemaal. Hoewel je het gevoel krijgt je het grootste deel van de actie al eerder beleefd hebt, gebeurt het in deze expansie/mini-sequel dan wel in beperktere vorm. Want die OmniTower mag dan best wel cool zijn vormgegeven, die stap-voor-stap aanpak waarbij je elke verdieping moet schoonmaken maakt deze retrofuturistische knalsessie een stuk rechtlijniger.

De zandbakmissies – en bijhorende speurwerk – die in Rogue City voor afwisseling zorgde tussen de snoeiharde actie en de oneliners van Robo, zijn verdwijnen. Je mag wel af en toe conflicten tussen burgers oplossen, maar dat zijn eerder laagtepunten dan de geestige rustpauzes die ze hadden moeten zijn.

Auto 9

Maar goed, ontwikkelaar Teyon levert in deze expansie (die trouwens aan budgetprijs in de markt wordt gezet) wat de wereld verwacht: als traagschuifelende en zwaarbewapende superflik alles en iedereen met je Auto-9 pistool afknallen en ze af en toe in slowmo het spreekwoordelijke nekschot toedienen. Waarbij deze Unfinished alweer trouw blijft aan zijn filmroots. De munitie is om elk hoekje te vinden wardoor Robo’s zoektocht al snel ontaardt in een paradijs van ontplofte hoofden, afgeschoten ledematen, pijnlijke testikelshots en meer rood op je scherm dan in de Russische vlag.

Ben je je Auto-9 even beu, dan kan je switchen naar eender welk wapen die de baddies lieten vallen. Alleen: behalve een coole cryo-gun die je slachtoffers in lifesize ijsjes verandert, blijft je trouwe Auto-9 eigenlijk altijd de beste keuze. De vernieuwingen ten opzichte van Rogue City zijn dan ook bijzonder beperkt zowel wat wapens als kanonnenvlees betreft.

De omgevingen zijn ook nog steeds vernietigbaar, maar het déjà-vugevoel bekroop ons sneller dan we hadden verwacht. Los van enkele coole levels  (die arcade en filmzaal!) gebeurt het politiewerk vooral in gangen en steegjes, wat de afwisseling niet vooruithelpt. Dat de skill tree eigenlijk de vereenvoudigde versie is van die uit Rogue City houdt het expansieniveau van deze Unfinished Business hoog.

Letterlijk de titel dan

Unfinished Business is geconcipieerd als meer van hetzelfde en in dat opzicht is Teyon geslaagd in zijn opzet. Enkel jammer dat het ook geldt voor de bugs, framerateduikjes, slechte lip sync, het occasioneel verdwijnen van het geluid, personages die in cutscenes plots verdwijnen en meer van die jammerlijke technische slordigheden.

Kan gerust gefikst worden met een handvol patches, maar we hadden wel verwacht dat dit soort ongein al lang uit de game zou gevist zijn. Vooral omdat we exact dezelfde zaken in Rogue City hebben ervaren. Een beetje meer inzet op vlak van debugging hadden was hier welkom geweest.

Bendegespuis knallen

Maar goed, uiteindelijk kunnen we deze Unfinished Business weinig verwijten. Het blijft leuk om als RoboCop al dat bendegespuis om zeep te helpen, zijn iconische oneliners te horen en gewoon knallen als ware het eind de jaren ’80. Alles druipt bovendien opnieuw van die heerlijk retrofuturistische sc-fi-esthetiek. De vierkante CRT-monitors die je als wapen kan gebruiken, de bewegende scanlijnen van Robo’s miksysteem en een flinke portie politiegeweld dat vandaag de dag menig protestmars op de been zou brengen.

Mooi meegenomen: bij wijze van hersenloos interludium kan je ook in de tweepotige cockpit van ED209 kruipen – RoboCops aartsvijand – en alles op je pad aan gort knallen. Bijna even geslaagd als de enkele flashbacks naar een tijd toen RoboCop nog al zijn ledematen van vlees en bloed had.  Een leuk eerbetoon die van deze Unfinished Business alweer een vermakelijke nostalgietrip voor ouwe gamers als wij maakt. Alleen niet meer zo verrassend als de hoofdgame.