Getest op: PS5
Ook beschikbaar op: Xbox Series/PC

Een Metal Gear-remake 10 jaar nadat Kojima de Konami-stal heeft verlaten? Onze nekharen kwamen bij de aankondiging meteen overeind. Anderzijds waren we ook nieuwsgierig: kan een remake van een meesterwerk zoals Metal Gear Solid 3: Snake Eater wel goed aflopen zonder zijn bezieler?

Snake? Snake? SNAAAAAKE!!

Helemaal eerlijk? Onze emmer Schadenfreude-popcorn stond al klaar toen we deze reviewcode kregen. Maar die hebben we niet eens aan moeten raken.  Want met deze remake scoort Konami hard. Van zodra je David Hayters grommende stem hoort, die eerste ellenlange cutscene uitzit of de eerst nutteloze filmweetjes via de Codec op je bord krijgt, weet je het al: dit is een heerlijk veilige 1-op-1 remake. Alhoewel, misschien dekt ‘veilig’ hier niet de lading. Metal Geat Solid 3: Snake Eater voor PS2 werd volledig heropgebouwd in Unreal Engine 5 en zo de nieuwe generatie consoles binnengeloodst.

Kudos voor Konami, want ondanks de afwezigheid van Kojima, heeft Snake er nog nooit zo scherp uitgezien. De jungle waar hij door sluipt, barst van het leven en dat nieuwe hyperrealisme geeft op een vreemde manier de game dezelfde magie als toen we hem de eerste keer speelden.  Het licht dat weerkaatst op tegels, de modder die aan Snake blijft plakken, de veranderende weersomstandigheden, ze vormen het perfecte visuele decor voor Kojima’s beklijvende en bijzonder filmische spionageverhaal.

In Snake Eater word je tijdens de hoogdagen van de Koude Oorlog als Amerikaanse superspion Snake gedropt in een Russisch oerbos om de geleerde Sokolov uit communistische klauwen te redden. Waarna Snake oog in oog komt te staan met zijn oude mentor. En die mix van het militaire en historische politiek met best geschifte personages, werkt nog steeds. Als oude rotten werden we weer helemaal meegesleurd in het verhaal. En we verwachten van nieuwkomers hetzelfde.

Last van nostalgie

De nostalgie laait bij momenten hoog op. Gezien het origineel intussen 20 jaar oud is, waren we bang dat de gameplay zijn leeftijd zou verraden. Maar Konami slaagt erin om met een nieuwe besturing en vrije camera de pensioengerechtigde leeftijd van Snake te overstijgen en een uiterst genietbare gameplayervaring neer te zetten. En da’s best sterk.

Deze game werd ooit ontwikkeld volgens de beperkingen van de toenmalige PS2 en dat schemert bij momenten nog door. Snake Eater werkt met kleine, duidelijk afgescheiden gebieden waar de vijandelijke AI niet overheen kijkt. Wandel of sluip je een nieuwe zone binnen, dan worden de gealarmeerde bewakers simpelweg gereset. Geen vuiltje aan de lucht.

Konami koos er voor om die structuur intact te laten en niet voor een volledige herinterpretatie te gaan zoals Capcom dat deed bij de Resident Evil-remakes. Een goede zet vinden wij, want het zou de originele opzet te ingrijpend wijzigen.

Welkom in 2025

Puristen kunnen nog steeds opteren om deze MGS Delta op de klassieke te beleven. Met vaste camera en ouderwetse besturing. Maar ook die zullen na een half uurtje vingergeworstel, wellicht beslissen om voor de nieuwe manier te gaan.

De nieuwe besturing is geïnspireerd op MGS5 en maakt komaf van dat geforceerd wisselen tussen hurken, liggen en staan, dat lastig mikken op doelwitten en de veel te ingewikkelde close quarter combat besturing. En dat nieuwe over-de-schouder-perspectief doet je de actie nog een stuk intenser beleven dan vroeger.

De nieuwe camera zorgt echter ook voor een vreemde bijwerking: de baasgevechten – toch dé hoogtepunten van Metal Gear – zijn plots een stuk gemakkelijker geworden. Toegegeven, daar hebben vermoedelijk alleen wij oude knarren last van, maar toch. De magie van het befaamde sniperduel gaat zo een beetje verloren.

Quality of life

Je merkt het niet meteen, maar Konami heeft heel wat quality of life-verbeteringen toegevoegd. Zo werden bijvoorbeeld short cuts toegevoegd waardoor je snel kan wisselen van wapen of camo. Het speelt een stuk vlotter en intuïtiever.

En die kleine moderniseringen dragen bij aan het realisme. Wapens hebben recoil en je kan nu mikken terwijl je beweegt. In noodgeval kan je snel overschakelen naar sluipmodus en je kompas toont je nu in welke richting je missie zich bevindt. Bovendien zijn er een hoop nieuw CODEC-shortcuts en eigenlijk kunnen we hier verder blijven gaan. En da’s exact waar een remake om draait.

Performance issues

Maar niet alles is peis en vree in deze opgelapte Koude Oorlog. De overschakeling van Kojima’s eigenste Fox-engine naar de nieuwe Unreal Engine 5 is niet zonder slag of stoot gegaan: de framerate duikt soms hard die diepte in en da’s eigenlijk not done voor een game van die leeftijd.

Konami wijst met de inger naar de Unreal Engine van Epic Games en die beweert dan weer op zijn beurt dat het de schuld is van de ontwikkelaar. Die moet zijn game maar beter optimaliseren voor de Unreal Engine. Ter verdediging van Konami: ook andere titels gemaakt met Unreal Engine 5 zoals Wuchang: Fallen feathers en Hell is Us hebben dezelfde framerateproblemen. Dat Epic Games recent beloofde de nodige aanpassingen te doen, pleit ook in het voordeel van Konami. Maar goed, een patch om die framerate te verbeteren verwachten we wel binnenkort.

De legende herboren

We waren oprecht bang dat deze Snake Eater na 20 jaar geen plekje meer zou hebben in het huidige gamelandschap, maar wat waren we verkeerd. Zelfs het feit dat je Snake moet behoeden voor honger en je zijn wonden langzaam ziet genezen, was toen zo ver vooruit op zijn tijd dat het nu nog steeds innovatief is. Ondanks zijn leeftijd voelt deze Snake Eater nergens verouderd aan en draait met zijn kortere speelduur eigenlijk perfect mee met de groten van deze tijd.

Metal Gear Solid Delta is wat ons betreft de ultieme manier om MGS3 te spelen. Dankzij de nieuwe besturing, visuele upgrade en vele quality of life-verbeteringen is het zonder meer de beste manier om deze geweldige klassieker te (her)ontdekken. Want zeg nu zelf: hoeveel games van 20 jaar oud kunnen je na zoveel playthroughs nog steeds verrassen en zelfs tijdens de finale tot tranen toe bewegen? We zeggen het al jaren, maar: ‘Hmmm, you’re pretty good, Snake!’