Getest op: PS5
Ook beschikbaar op: Xbox Series/PC

Na het succes van de Dark Souls games, wilde zowat elke uitgever zich wagen aan een soulsborne genre. Ook Bandai Namco deed in 2019 een poging met Code Vein, een actie-RPG waarin Revenants (lees: vampiers) streden in een post-apocalyptische toekomst. De game was geen uitblinker, maar wel populair genoeg om een tweede deel te garanderen. Of die sequel het debuut van de reeks overtreft? Helaas niet.

Grimmig verleden

Dit vervolg heeft weinig gemeen met de originele Code Vein, behalve wat specifieke terminologie. Zo heeft de game een volledig ander wereldbeeld. Zo werd de maatschappij jaren geleden vernield door de Resurgence, een dodelijke plaag die de complete mensheid transformeerde in wrede Horrors. Uit de schaduw van de menselijke beschaving zijn de onsterfelijke Revenants opgestaan om de Resurgence voorgoed te verzegelen.

Mettertijd verzwakte de kracht van het zegel en dus riepen de Revenants opnieuw hun sterkste krijgers bijeen om de Horrors van de Resurgence te verslaan in een strijd die bekendstaat als The Upheaval. Om te verzekeren dat het zegel overeind bleef, offerden een handvol Revenants zich op om mee verzegeld te worden. Hun levenskracht zou de barrière onderhouden. Maar nu, honderd jaar later, neemt ook de levenskracht van die Revenants af en reist het gevaar dat de Resurgence opnieuw uitbreekt.

Tijdreizen

Nu beroepen de Revenants zich op jou, een krachtige Revenant Hunter – die je kan personaliseren in de uitgebreide character creator – om de wereld te redden. Aan jou om op zoek te gaan naar de verzegelde Revenants. Om de oude strijders te ontgrendelen, heb je hun persoonlijke sleutel – een herinnering of aandenken – nodig. En om die te vinden, duik je terug in het verleden om aan hun zijde te vechten en vertrouwd te raken met de personages. Je krijgt daarbij de hulp van Lou Magmell, een jong Revenant meisje dat de bijzondere gave heeft om door de tijd te reizen.

Net zoals zijn voorganger probeert deze sequel een somber en melodramatisch verhaal neer te zetten waarbij je de heldendaden en persoonlijke demonen van de Revenants op je pad ervaart. Helaas zijn de personages, ondanks enkele leuke ideeën, te vaag geschreven om een echte impact te hebben.

Vaak krijg je weinig achtergrond of wordt het verhaal te overhaast verteld om de motieven van personages duidelijk te kaderen. En dat haalt de verhalende opzet compleet onderuit. Bandai Namco had meer tijd moeten nemen.

Grauw en kleurloos

En hetzelfde geldt voor de spelwereld. Die had met iets meer zorg ontworpen kunnen worden. Als je de game opstart lijkt het alsof je een PS3-game aan het spelen bent. Kleurtinten zoals grijs en bruin worden overmatig gebruikt, maar ook omgevingen zijn leeg en levenloos. Texturen zijn helemaal niet op het niveau van huidige anime-geïnspireerde PS5-games, waardoor Code Vein 2 écht lelijk oogt.

Nu goed, visuals zijn niet alles, maar zelfs dan is de art direction behoorlijk pover. Buiten de hoofdpersonages zijn designs weinig gedetailleerd en vijanden ongeïnspireerd. Bij de boss battles zitten hier en daar wat coole uitzonderingen, maar over het algemeen blijft het design bijzonder middelmatig.

De dungeon lay-out is wel oké, met genoeg rustpunten en handige shortcuts zoals we gewoon zijn van het genre. Het enige nadeel is dat boss arena’s soms aan de kleine kant zijn, waardoor de camera vaak worstelt met de muren. De muziek doet daarentegen wel zijn ding met melancholische pianostukken en melodieën die de sfeer kracht bijzetten.

Levensgeschenk

Het sterkste aspect van deze Code Vein 2 is gelukkig de gameplay. En zoals zijn voorganger, introduceert die enkele interessante mechanismen. Zo ben jij als Revenant Hunter al eerder gestorven, maar nu terug tot leven gewekt om de Revenants te helpen. Om die reden schenkt je Revenant partner jou altijd de helft van zijn/haar levenskracht. Cool is dat die partners aan je zijde kunnen vechten als ondersteuning, of kunnen assimileren met jou voor een extra stat boost, zoals extra aanvalskracht.

Leg je het loodje? Dan wekt je kompaan je op datzelfde moment weer tot leven met zijn eigen levenskracht als een soort van Second Wind. Je vecht dan tijdelijk alleen, maar gezien Revenants onsterfelijke wezens zijn, keren ze na een korte cooldown gewoon terug. Sterf je opnieuw tijdens die cooldown? Dan moet je het gevecht wel opnieuw beginnen. Elke keer een Revenant je terugbrengt, is dat wel met minder leven en duurt de cooldown langer, totdat je rust bij een Mistle (lees: bonfire).

De Revival mechanic maakt Code Vein 2 veel vergevender dan een klassieke Soulsborne. Maar ook net iets leuker, omdat je een potentieel goede run niet moet opgeven door één onnozele fout. Toch moet Bandai Namco nog even kijken om de mechanic net iets meer te optimaliseren. Als een vijand je bijvoorbeeld uitschakelt met een eerste hit van een tweeledige aanval, zet de game de damage window alweer open vóór die tweede hit. Met als gevolg dat je dus nog sterft, hoewel je revenant partner je luttele momenten daarvoor nieuw leven geschonken had. En dat voelt weleens aan als een goedkope dood.

Revenant arsenaal

Je mag vijanden te lijf gaan met een uitgebreide waaier aan wapens, gaande van katana’s tot dual blades, tweehandige zwaarden en gigantische hamers. Elk wapen voelt volledig anders aan, met een variatie aan speelstijlen tot gevolg. Toch moet gezegd dat de impact van elke slag te zwak is. Omdat de makers weinig gebruik maken van haptische feedback tijdens de combat. Ook vijandige klappen voelen daarom minder hard aan, wat soms tot je dood leidt voor je het doorhebt.

Naast je wapenkeuze, heb je ook nog verschillende Formae (lees: wapenvaardigheden). Elk nieuw zwaard dat je oppikt, heeft een standaardsetje aan Formae dat je ervoor kan gebruiken, al kan je ook losse Formae koppelen aan specifieke wapens. Een dergelijke special attack kan écht wel het verschil maken tijdens gevechten, dus wees niet bang om de volgende ronde wat agressiever aan te pakken. Natuurlijk kan je Formae niet ongelimiteerd spammen, want je hebt Ichor (denk: MP) nodig om ze te activeren.

Hoe vergaar je dan Ichor? Dat kan met zogenaamde Jails. Geen gevangenis, wel een soort van badass speciaal wapen waarmee je levenskracht en Ichor kan stelen van monsters. Jails hebben bijgevolg de coolste fysieke vorm: een gigantische zeis, een handschoen met vlijmscherpe klauwen of twee verscheurende wolvenkoppen die zoals The Darkness uit je rug groeien? Erg cool, alleen wordt hun potentieel net iets te weinig benut. Zo hadden wij ze ook graag gezien in awesome finisher animaties voor eindbazen. Maar helaas gebeurt dat niet.

Bloedcode

Zoals in klassieke Soulsborne games verzamel je in Code Vein 2 ervaringspunten om sterker te worden. Toch wordt je échte kracht in deze game bepaald door zogenaamde Blood Codes, die je krijgt van je Revenant partners. Blood Codes bepalen niet alleen de verdeling van je persoonlijke stats, maar geven je ook allerlei bonussen. Wil je bijvoorbeeld met tweehandige zwaarden aan de slag? Dan selecteer je best een Blood Code met sterke waardes voor brute kracht en hoge vitaliteit. Iets meer beweging nodig? Dan kies je best voor behendigheid, snelheid en Dual Blades.

Naarmate je vordert doorheen de game, krijg je betere Blood Codes met sterk variërende effecten. Als je er niet in slaagt om een eindbaas te verslaan, kan het helpen om een beetje te experimenteren met Blood Codes om progressie te boeken. Ongetwijfeld één van de beste elementen van de franchise, dus we zij blij om te zien dat Blood Codes overgenomen zijn uit het eerste deel. Dat gezegd zijnde, mochten de resultaten nog uiteenlopender. We missen bijvoorbeeld echte magiërs, zoals de Cleric of Sorcerer uit Dark Souls.

Op gameplayvlak doet Code Vein 2 dus zijn best, al heeft de uitwerking ervan niet genoeg impact. Net zoals het verhaal, dat te slordig gepresenteerd is om memorabel te zijn. Ook de spelwereld laat een middelmatige indruk na door een levenloos en grauw design. Deze franchise had potentieel, maar of er ooit een deel 3 komt? Dat betwijfelen we ten sterkste.