Getest op: Switch 2

De originele Bravely Default verscheen vóór Square Enix’ ommezwaai naar fast-paced action combat in het gros van zijn RPG’s. Absoluut geen slechte zaak, want de charmante titel omarmde de klassieke roots van de uitgever en serveerde een turn-based battle systeem dat mogelijk tot de beste behoort die het bedrijf ooit ontworpen heeft. Alleen spijtig dat de titel altijd gekluisterd was aan de Nintendo 3DS. Gelukkig brengt deze nieuwe remaster daar verandering in.

Kristalduister

De game speelt zich af in het magische rijk van Luxendarc. Je begint het avontuur met Tiz Arrior, een herdersjongen uit Norende. Wanneer een zinkgat het volledige dorpje opslokt, blijf Tiz over als enige overlevende. Hij wordt opgevangen in de stad van Caldisla, maar keert terug naar het gapende gat in de aarde te controleren of niemand anders de ramp overleefd heeft.

Aan de rand van het zinkgat ontmoet Tiz de mysterieuze Agnès, een Priesteres van Wind. Zij vertelt hem dat de enorme aardgat veroorzaakt werd door de verduistering van de kristallen, de eeuwige energiebronnen van Luxendarc. Als dienaar van het windkristal zag ze hoe het blinkende gesteente omhuld werd door een donkere mist. De jongedame gokt dat hetzelfde gebeurde met de andere kristallen, gezien de wereld van Luxendarc aan sneltempo in elkaar stort. Dus trekken Tiz en Agnès op avontuur om te achterhalen wat deze chaos veroorzaakt heeft.

Je merkt meteen dat Bravely Default de mosterd haalt bij de oudere Final Fantasy games. Zoals die games, serveert deze titel een bruisende wereld met unieke personages. En hoewel de kleurrijke chibi-achtige visuals soms de indruk wekken dat het om een kindergame gaat, speelt Bravely Default met ideeën die zelfs in de huidige samenleving relevant zijn. In de tweede Act verliest het narratief wat momentum, maar gelukkig herpakt het zich helemaal in Act 3 tot aan het krachtige einde.

Brave & Default

Zoals vermeld, is het vechtsysteem de blikvanger van deze RPG. De basis is gelijkaardig aan eerdere turn-based systemen. Zo kunnen personages tijdens hun beurt aanvallen, vaardigheden of items gebruiken, vernietigende en helende magie uitspreken en zelfs summons oproepen. Maar dankzij het geweldige Brave & Default wordt het allemaal een stukje complexer.

Personages gebruiken Brave Points (BP) om te handelen, waarvan je er elke beurt eentje krijgt. Cool is dat je die punten ook kan opsparen door het Default commando te kiezen, waardoor je personage tijdens zijn/haar volgende beurt 2 handelingen kan uitvoeren, tot een maximum van 4 handelingen per beurt. Het Brave commando doet het tegenovergestelde: het laat je toe om beurten op voorhand te spelen, die je dan achteraf moet ’terugbetalen’. Zolang je personage geen BP heeft, kan het niets doen.

Het Brave & Default systeem voegt een strategisch element toe, waarbij de pay-off afhankelijk is van hoe groot het risico dat jij wil nemen. Vijanden in één beurt doodmeppen? Dat kan door het Brave commando te kiezen voor al je personages. Tijdens boss battles is dat iets riskanter, want zij hebben een veel grotere poel van levenspunten. En gezien eindbazen vaak heavy hitters zijn, kan het helpen om je White Mage een paar keer te defaulten, zodat je je hele bende tegelijk kan helen bij een noodgeval. Simpel dus, maar tegelijk ook zeer complex.

Droomjob

We verklapten het al een beetje door de White Mage te vermelden, maar Bravely Default brengt ook het klassieke job-systeem uit Final Fantasy terug. Al je personages beginnen als Freelancer (een manusje van alles), maar gaandeweg speel je meer jobs (lees: klassen) vrij en kan je je groep uitrusten zoals jij wil. Vernietigende spreuken toveren als Black Mage? Mogelijk. Je vijanden in elkaar timmeren als een Monk? Kan ook. Of toch liever mystieke beesten oproepen als Summoner? Ook een optie.

Het jobsysteem was in de klassieke Final Fantasy games al enorm robuust, maar Bravely Default geeft er een leuke twist aan. Zo kan je één skillset van een andere klasse opnemen in je huidige Job. Wat leidt tot krachtige en unieke, maar soms ook verrassende combo’s. Een Dark Knight met witte magie? Of een piraat met ninja skills? Aan jou de keuze! Vraag is natuurlijk of je genoeg ervaringspunten kan verzamelen om zoveel te experimenteren, maar ook daar hebben de makers aan gedacht. Zo kan je het aantal random encounters verhogen naar 150% of zelfs 200%. En meer monsters betekent meer XP.

Ook cool is dat je, bij wijze van online interactie, jouw krachtigste aanvallen of vaardigheden kan ‘versturen’ naar andere Bravely Default spelers. Zitten ze in een dipje tijdens een gevecht? Dan kunnen ze jouw verstuurde helende spreuk inzetten om het gevecht naar hun hand te zetten in hun eigen game. En jij kan hetzelfde doen. Een laatste dodelijke finisher nodig? Dan kan je bijvoorbeeld een online aanval loslaten van een speler die jij gekruist bent in jouw wereld. Een beetje gelijkaardig aan de Jomsvikings in Assassin’s Creed Valhalla, die je kan inhuren voor de River Raids.

Melodieus canvas

Tussen alle gevechten en dialogen door zal je vanzelfsprekend de wereld verkennen. Die is gevuld met kleurrijke, eigenzinnige en bruisende locaties met een aquarel- of handgeschilderde look. Het ziet er allemaal bijzonder artistiek uit. En net daarom missen wij het 3D-effect van de Nintendo 3DS. Dankzij de gelaagde opbouw, kwamen de omgevingen op het 3D-scherm heel mooi tot zijn recht. Dat ontbreekt in de Switch versie, al moet gezegd dat scherpere 1080p visuals en HDR een pluspunt zijn voor de remaster.

Ook de soundtrack verdient een dikke duim. Van het dromerige muziekbox-deuntje in het menu en de avontuurlijke overworld muziek tot de opzwepende rock ballads tijdens gevechten: de muzikale invulling van Bravely Default is divers en gevarieerd. Helaas is het stemmenwerk van de personages hier en daar wat minder. Sommige acteurs doen af en toe aan overacteren, wat de boel onnodig dramatisch maakt.

Point & Click

Tot slot introduceert deze remaster nog twee mini-games, die van meet af aan beschikbaar zijn via het hoofdmenu. Leuke bonus: beide spellen maken gebruikt van de Switch 2 muis controls. Uiteraard zijn het slechts toevoegingen bij wijze van experiment, maar beide mini-games spelen verrassend intuïtief.

De eerste mini-game heet Luxencheer Rhythm Catch. Een ritmische game, waarin je via de muis-controls symbooltjes moet vangen op de beat van de muziek, terwijl een van de hoofdpersonages danst op de achtergrond. Behoorlijk eenvoudig en het staat volledig los van het hoofdverhaal, maar de mini-game biedt wel een goed excuus om de krachtige soundtrack nog eens te beluisteren.

De tweede mini-game, Ringabel’s Panic Cruise, is veel interactiever. Zo moet het Airship besturen vanuit de cockpit, terwijl je crew je opzadelt met allerlei extra taken. Terwijl je de hoogte van het schip bijstelt en aan het roer draait, vragen Tiz en co om ook de airco aan of uit te zetten, vervelende muggen dood te meppen met een vliegenmepper, de stoomleidingen te fiksen en nog veel meer. Ook allemaal via de muis-controls trouwens. Best leuk en bij momenten wordt het vrij hectisch, al is het natuurlijk niet meer dan een korte afwisseling op het hoofdavontuur.